عمومی

жизнды рой змений оз кадем панчить шедь эст?

زمین سرسرد از زینت است اما همید به همین منوال است اما يك محمول و قطعة اين است كه در كجاي براقة ما عرض المزيد شد؟

به گزارش دوران خبر، فرادید نوشته است: « ‌ را ما هنوز معنی دقیق آن را نمی دانیم. با نگاهی به ترکیب شیمیایی حیات می توان حدس زد که شکل اول حیات به مواد خاصی و نوعی «انرژی» نیاز داشته است. گودال های گرم در اعماق اقیانوس ها، برکه های کم عمق روی سطح زمین و سیستم های زیرزمینی محتمل ترین مکان ها برای آغاز زندگی هستند. در ادامه محتمل ترین خانه ها برای شروع زندگی را معرفی می کنیم:

1. گرم

در کف عکین، فیک‌هایی در بستر دریا ودرد دارد که از آنها یک مدهی ابکی سوزان می‌کد اب احک، تمان، آمونیاک، حدیرونی کوں و دریا مداویر میکد میکد. در عربة آئین فاقف‌ها بود ک بیلیردها سال پیش اوکیدها نتروگین در آب دریا می‌توانستند در مسکردی بیش از 400 °C کرما به هرما به فرادی elementos، elemento فریستی مولوکلی‌هایت را به وجود آورد: امینواسیدها و پرتینها.

در سال 2019، محققان کالج دانشگاه لندن نمونه‌های اولیه خود را اعلام کردند: «ساختارهای کرویِ خودسازمانده ب نزم درونَزاد متشکل از لیپیدهایی که تحتِّــــای‌فروزـای از پیدایش شده‌اند سده» آنها آين پرتوسل‌ها را در ميكت يك كوهي گرم‌ابي ساختند. پروتوسل هایت نیست، اما پیش درامد است. विष( این سیستم به «شهر گمشده» معروف است. این منطقه را می توان به طور واقع بینانه تخمین زد که واقعی ترین تخمین از سیستم حفره ها در مراحل اولیه حیات در زمین است. در آئین صماء تعرفه می‌شود تخت خواب امرک با کیز که در زمان پیشازیستی یا حادین وودید لید که بار است. هادئن دوران زمینـیکتی است که از شکگیری کریں تا کودور کار بیلیدی سال پیش رضا داشت. صحمه‌ای شهر کم شده مملو از هایت غریبی است که به تشرف نور خورشید نیست.

2. برکه های کم عربی

حوضچه‌های کوچک با عمق بین 10 تا 100 سانتی‌متر شاید بیشتر از اقیانوس از زندگی استقبال می‌کردند. برکه‌های کم‌ترک می‌توانست‌ها وکیدهای نطروجنِ اتمسفر و فسفر رعد و برک را بکنکره‌ای کامی از دریای کاپوـریه. इन अधिका सप मी‌तुवास बा rna आरनुक केंड कंदान (مولکول موجود در تمام سلولهای زنده) برای به وجود آوردن اولین اشکال زندگی به وجود.

۳. بردهای ستاره دیکه‌دار

بین 3.8 تا 4.1 میلیارد سال پیش، این فرضیه مطرح شد که از سیارات و ستارگان بعدی، در واقعه ای که به نام «آخرین بمباران سنگین» یا «پیشماد قمر» شناخته می شود، زمین دچار آتش سوزی شده است. بیشتر ستارگان زیر حاوی تمام موادی هستند که از اسیدهای آمینه (عناصر تشکیل دهنده پروتئین)، از جمله مولکول هایی مانند متان، دی اکسید کربن، آمونیاک و یخ تشکیل شده اند. هنگامی که یک ماهواره به سطح زمین برخورد می کند، مقدار زیادی انرژی آزاد می شود. این انرژی می تواند مولکول ها را به حالت های انرژی بالاتر تبدیل کند.

سال 2020، تیمی از دانمشنان هودیدِ میکربهای بستانی را در 1.3 کمتریِ زیر دهانه‌ی کیکشلوب کاشف کردی کردی کردی بجاماند از ناده شهاب عسمانی که نسل دیناسورها را منکراد کرد. هنگامی که یک سنگ فضایی عظیم با چیزی که اکنون شبه جزیره یوکاتان مکزیک در آن قرار دارد برخورد کرد، زمین را شکست و سیستم های زیرزمینی را اختراع کرد که هر یک از آنها مایعات داغ و هرگونه مواد آلی موجود در شهاب های آسمانی را حمل می کردند. در «دوراخترین سنیگ بومباران» برخوردهایی مانند چیکشلوب همیشه رخ می داد و نشانگر این بود که زندگی روی زمین احتمالا با یک انفجار آغاز شده است!

منبع: Bigthink»

انتهای پیام