فرهنگ و هنر

زمانه داستان کوتاه است نه رمان!

صمد طاهری این رمان را مربوط به قرن هجدهم می داند و می گوید: زمان در شلوغی و شتاب است، مردم دیگر مجال خواندن رمان در چند ماه را ندارند.

این داستان نویس درباره فعالیت های خود و اینکه آیا کتاب جدیدی آماده چاپ است یا خیر، به دوران خبر گفت: در مرحله جمع آوری مجموعه داستان هستم، احتمالا تابستان یا پاییز سال آینده آن ها را توزیع خواهم کرد؛ این داستان نویسی به دوران خبر ادامه داد. به نوشتن مجموعه ای از 10 داستان کوتاه فکر می کنم که چهار پنج داستان آن را نوشته ام و چهار پنج داستان را در ذهن دارم. داستان های نوشته شده هنوز دارای جزئیات هستند و باید بازنویسی شوند. فکر می کنم 6 ماه طول بکشد تا آماده شود.

و تفاوت داستان های جدیدش با مجموعه های قبلی اش را در نحوه روایت آنها توضیح داد و گفت: هر نویسنده ای دنیای ذهنی خودش را دارد و در آن دنیای ذهنی می نویسد، در واقع یک سفرنامه ذهنی را دنبال می کند و فقط محتوا و موضوعات است. ناهمسان.

طاهری درباره اینکه آیا داستان های این مجموعه بومی خواهد بود یا خیر، گفت: هر نویسنده ای در هر جای دنیا که زندگی می کند، از اتفاقات سرزمین خودش می نویسد، با این نگاه می توانیم هر نویسنده ای را به بومی تطبیق دهیم. اما بومیناویس در معنای خاص به این معناست که نویسنده در مورد منطقه ای خاص و مشکلات خاص منطقه بنویسد. اگر مثال بزنیم مجموعه داستان «لالی» بهرام حیدری در این دسته قرار می گیرد. این مجموعه شامل 25 داستان است که در روستای لالی اتفاق می افتد، مردم یکسان هستند و خود را تکرار می کنند، مشکلات اجتماعی و عاطفی جامعه در محدوده روستا اتفاق می افتد. اما کارهای من متفاوت است، من یک داستان دارم که واقعی است، یک داستان دارم که فانتزی است، یعنی همه داستان های من فقط رئالیستی نیستند، شخصیت های داستان های مختلف متفاوت هستند، داستان در مناطق مختلف از تبریز می گذرد. و تهران از شمال و جنوب. البته اگر داستان فقط به یک عیب یا یک چیز خوب محدود شود، این درست نیست. مجموعه «لالی» که عنوان کرده ام یکی از درخشان ترین مجموعه داستان های فارسی است.

نویسنده «زخم شیر» و «شکر شبانه» درباره «داستان کوته» که به سبک و سیاق خود برای نوشتن یک داستان کوتاه آسان و خوشحال کننده است، گفت: به گفته من که 46 سال سن دارم و در حوزه کار می کنم. در داستان کوتاه، نوشتن یک داستان کوتاه کار سختی است. فضای نگارش کوتاه است و شما باید نامه خود را در یک فضای کوتاه بنویسید و از نظر داستان هیچ کاستی و نقصی نداشته باشید. داستان کوتاه مانند یک مینیاتور است. هر حرکت اضافی، مانند یک جمله یا پاراگراف، به سلیقه اضافه می شود. اما رمان به نویسنده انعطاف بیشتری می دهد، نویسنده می تواند هر چیزی را که می خواهد توضیح دهد. ما نویسنده های جهانی داریم که فقط رمان می نویسند چون رمان فضای بیشتری برای نوشتن به آنها می دهد. همانطور که گفتم داستان کوتاه و مینیاتوری است.

و در مورد توجه خود به داستان کوتاه افزود: همانطور که گفتم هر نویسنده دنیایی عقل خود را دارد. نویسنده فقط رمان نویس است، مثلاً علی محمد افغانی – نویسنده «شهار آهو خانم» که چندین رمان دیگر دارد، اما داستان کوتاه ندارند، زیرا ذهن دنیا رمان است یا مردم. این کشور برخلاف هوشنگ گلشیری که داستان کوتاهی بود، به عنوان یک داستان نویس شناخته می شود. یا در داستان کوتاهی از قاضی ربیحاوی، حسن احمدزاده و حسن بهرامی می توان او را پرنده نامید. من در حال نوشتن یک داستان کوتاه بر اساس دنیای ذهنی و علایقم هستم. البته یک کار بلند هم دارم، مثلاً قصه بلند «برگ هیچ» و «کشیش جوانی که خواهرم بود».

طاهری در توضیح اینکه به نظر می رسد مردم به داستان کوتاه گرایش پیدا کرده اند، گفت: رمان مربوط به قرن 18 و 19 است. قرآن، داستان کوتاهی است که توسط ادگار آلن پو و چخوف معرفی شده است. زمان ما زمانه سرعت و سرعت است; هر روز شاهد این هستیم که فناوری جدیدی ایجاد شده و وارد زندگی ما می شود. در رشته تحصیلی مردم تفریح ​​دیگری ندارند، حتی اگر ماه ها بنشینند و رمانی چند جلدی بخوانند.

صمد طاهری با بیان اینکه رمان همچنان جایگاه ویژه خود را دارد، گفت: مردم در سال های اخیر گرایش به داستان کوتاه نشان داده اند. چند سال پیش داستانی ساخته شد، داستانی نیم صفحه ای یا یک صفحه ای. من فکر می کنم که داستان امروز پاسخ کوتاه تری دارد. زیرا شما دو ساعت را صرف خواندن یک داستان و کشف آنچه می خواهید می کنید.

انتهای پیام/